22-07-2014

Kiedy mam płacić ekwiwalent za odzież i obuwie robocze, w jakiej wysokości?

8738473107_59f59bc60c_zfot.by TexasAgriLife, https://www.flickr.com/photos/agrilife/8738473107, lic CC: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/. TAGI: ekwiwalent za odzież, ekwiwalent, ekwiwalent za pranie, prawo pracy, prawnik prawo pracy.

Jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu albo ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy zachodzi potrzeba posiadania przez pracownika obuwia i odzieży roboczej, to pracodawca ma obowiązek nieodpłatnie wyposażyć pracownika w obuwie i odzież roboczą, a także jest obowiązany zapewnić, aby odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe poprzez zapewnienie prania, konserwacji, naprawy, odpylania czy odkażania.

Pracodawca może zgodzić się aby to pracownicy używali własnej odzieży i obuwia oraz sami dokonywali konserwacji. Pracodawca jest wtenczas obowiązany do wypłacania ekwiwalentu za używanie własnej odzieży i o obuwia roboczego a także za konserwację/pranie tych rzeczy.

Przepisy nie przewidują wprost jak często pracownik powinien wymieniać i prać odzież czy obuwie, a co za tym idzie jak często mógłby się domagać ekwiwalentu.

Z norm można wyprowadzić wnioski, że wymieniać i prać odzież i obuwie należy ilekroć tracą one swoje właściwości użytkowe i higieniczne. Jeżeli ubranie uległo zniszczeniu, należy je wymienić podobnie jest ze znacznym zabrudzeniem. Kiedy ono się pojawi zachodzi konieczność wyprania tych rzeczy i w momencie kiedy pracownik poniósł koszty prania bądź zakupu roszczenia pracownika o zapłatę ekwiwalentu stają się wymagalne tzn. pracownik może się domagać ekwiwalentu.

Prawo do żądania ekwiwalentu przedawnia się z upływem 3 lat, a wysokość ekwiwalentu powinna być uzależniona od cen rynkowych obowiązujących w dacie zakupu odzieży i obuwia i odzwierciedlać koszty poniesione przez pracownika na pranie, uwzględniające także czas poświęcony na powyższe.

Warte odnotowania jest, że koszty poniesione przez pracodawcę na ekwiwalenty za odzież i obuwie robocze mogą stanowić koszty uzyskania przychodu kiedy zapewnienie tychże jest niezbędne do uzyskania przychodu, a nie np. wtedy kiedy pracodawca chce dodatkowo rekompensować pracownikom używanie swojej odzieży, która nie jest odzieżą i obuwiem roboczym w myśl podanej na początku definicji. (zagrożenie zabrudzeniem i względu technologiczne, sanitarne i bhp)

źródła: kodeks pracy: art. 2377 i następne.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!