Tagged with " na żądanie"
11-03-2014 -

Czy w każdej chwili mogę wziąć urlop na żądanie? Czy muszę udzielić urlopu na żądanie?

3520212719_eff967f38c_z                     Odwołując się do literalnego brzmienia przepisów o urlopie na żądanie (art.1672 KP, 4 dni w roku kalendarzowym), odpowiedź na oba z pytań jest twierdząca i generalnie tak jest.  Sporne jest w którym najpóźniej momencie można złożyć taki wniosek? Czy można nie przyjść do pracy i potem złożyć wniosek o urlop? Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 15 listopada 2006 r. (I PK 128/06, LexPolonica nr 420230, OSNP 2007, nr 23-24, poz. 346) pracownik powinien złożyć wniosek o wolne dni na żądanie najpóźniej pierwszego dnia wypoczynku, ale przed rozpoczęciem swojej dniówki roboczej. Wniosek należy złożyć – zgodnie z art. 1672 KP – najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy. Gdyby jednak regulamin pracy zezwalał na zgłoszenie wniosku urlopowego po fakcie, tzn. nie przychodzę do pracy, a dopiero później usprawiedliwiam się urlopem, albo wykształcony byłby zwyczaj zakładowy, że takie zachowanie jest tolerowane, przyjęte przez pracodawcę, to uważam, że pracodawca nie miałby podstaw, żeby na tej podstawie wręczyć pracownikowi dyscyplinarkę, zarzucając, że pracownik niejako „sam sobie” udzielił urlopu. Nie było by bowiem mowy o ciężkim naruszeniu.  W każdym bowiem przypadku pracownik podnosiłby, że był przekonany o poprawności swojego działania bądź w oparciu o regulamin bądź silny zwyczaj dotyczący ogółu załogi.  Zalecam jednak pracownikom dalece idącą ostrożność w korzystaniu z urlopu w ten sposób. Z całą pewnością, nie można powiedzieć, że prawo do urlopu na żądanie jest prawem bezwzględnym w tym znaczeniu, że to pracownik idzie na urlop kiedy chce. To pracodawca udziela urlopu, jest to co do zasady obowiązkiem pracodawcy, jednak rozpoczęcie urlopu przed udzieleniem go przez pracodawcę może być uznane za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy będącą ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 (wyr. SN z 16 września 2008 r., II PK 26/2008, LexPolonica nr 1995057).

Nie można po rozpoczęciu pracy złożyć wniosku o urlop na żądanie. W razie potrzeby należy porozumieć się z pracodawcą w celu zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy (najlepiej  na piśmie lub przy świadkach) lub wnieść o zwolnienie i możliwość odpracowania co w obecnym stanie prawnym jest możliwe. Nie ulega natomiast wątpliwości, że pracodawca nie może udzielać urlopu kiedy ma wiedzę, że pracownik jest niezdolny do pracy.

Pracodawca nie musi udzielać urlopu, kiedy pracownik używa swego prawa w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego bądź niezgodnie z jego gospodarczym przeznaczeniem. Chodzi o sytuacje, kiedy np. można stwierdzić bez dwóch zdań, że jest to zachowanie wymierzone w pracodawcę, np. wszyscy pracownicy zakładu pracy tego samego dnia zgłaszają wniosek  urlop na żądanie, tym samym paraliżując ruch zakładu. Odmowna decyzja pracodawcy w przedmiocie urlopu na żądnie powinna być przemyślana, same tylko trudności organizacyjne po stronie pracodawcy nie są dostatecznym powodem do odmowy i mogą stanowić poważne wykroczenia przeciwko prawom pracownika.